Betapa Tuhan itu sangat besar dalam kehidupan kita,kan? Baru2 ini sy ditegur dengan ayat Firman seharian atau daily bread menerusi Facebook.. Ayat itu terdapat dalam 1 Samuel 3, yang mengisahkan tentang panggilan Tuhan kepada Samuel. Samuel merupakan salah seorang dari nabi Allah yang sering setia mendengar suara Tuhan. Key words untuk kali ini ialah ‘Mendengar Suara Tuhan’.
Sy menyedari kini, banyak gereja (bukan semua) kini bukan lagi gereja yang mempunyai ciri2 takut akan Tuhan. Ini kerana, mendengar suara Tuhan merupakan salah satu daripada ciri2 gereja yang takut akan Tuhan. Sy akui terkadang di kehidupan sy, sy seperti tidak takut akan kebesaran Tuhan. Di saat sy tidak mengalami pergumulan, sy senang dan tidak mau mendengar suara Tuhan tapi di saat sy kesesakan, kelemahan dan kekurangan, sy menjerit pada Tuhan untuk mendengar keluhan, permintaan dan rasa tidak puas hati sy. Sungguh, kalau Tuhan itu bersifat manusia secara total, pasti sy tidak lagi diperduli apalagi mendapat tempat di hati-Nya. Mana mungkin Tuhan masih mau menyimpan anak senakal sy atau hamba yang degil? Tapi Tuhan yang kita sembah penuh dengan kasih.. Kasih kedengaran sangat mudah tapi sebenarnya untuk mengasihi sesama adalah tindakan yang paling sukar. Mau kah kamu mengasihi Tuhan Allahmu dengan segenap hati mu, segenap kekeuatan dan akal budi mu? Sy percaya kalian tentu saja menjawab ya tapi apakah benar2 melakukannya? Jangan menipu Tuhan dengan perkataan mu itu. Orang yang sungguh2 mengasihi Tuhan adalah orang yang mendengarkan suara-Nya. Mendengar suara Tuhan, bererti kita harus melepaskan suara hati kita sendiri dan melakukan apa yang Tuhan kehendaki. Sangat adil bukan bila kita dan Tuhan saling sama mendengar dan melakukannya?
